18 Kasım 2010

8

Bir süredir rutin olan hayatımıza yeniden renk geldi..Nasıl mutluyum nasıl keyfim yerinde.. Huzurlu kızımda benim keyfimden alıyor sanki, gülücükler saçıyor ortalığa.. Dün aksam anne kız jıngle bellsde salonun ortasında vals yaptık kahkaha atarak.. Damarlarında akan kan İzmir kanı canım kızımın… İnanılmaz bir hızla büyüyor son günlerde oturmasına,  pıtır pıtır evde emeklemesine,  hatta eğer canımız isterse hedefte -kumanda cep telefonu terlik gibi- istediği şeyler olursa koltuğun bir ucunda bir ucuna sıralamasına , babaaa, annnneeee demesine, sorunlu yemek yemesine pek bir alışmıştık ama bizi gerçekten algıladığını ve söylediğimizin herşeyin geri dönmesine alışmamız pek kolay olmayacak sanırım

Her gun en az 2-3 kişi aradı annişi Karya’nın sayfası çalışmıyor noluyor neden yazmıyorsunuz diye.. Yine teknolojinin azizliğine uğradık ailecek ..Ama dün gece itibari ile babiş konuyu nihayet ele aldı ve sadece kızımıza ait bir adresimiz var artık.. O kadar çok şey var ki son aylarda yaşanan ..Hepisini de paylaşacağım sizlerle gün be gün..Ama ilk onceliğim başlıklarını atıpta içeriğine ne foto ne de yazı yazıyarak tamamlayamadığım yarım kalan paylaşımlar ..

Bu arada KARYA ÇOK TATLIIIIIIII

Bir süredir IPhone ile çektiğim fotografları bu postta yayınlıyorum.

Büyük gün!! Karyamın miniş ağzında bir diş pırtlaması ile uyandık bu sabah!!

3.aydan itibaren akıllı bıdık elimizi uzatınca kafayı kaldırıp tüm gücüyle kalkmaya çalışıyordu ve hacı yatmaz misali oturduğu yerde sallanıp sallanıp cup diye düşüyordu tabi ki elleri bizim elimizdeyken.. Birden ne olduysa oldu ve tek başına oturur duruma geldi hanımefendi. 6.ay bitimi güzel oldu ..Büyüdüğümüzü hissettirdik herkeslere..

 İnanılmaz mutluyuz  artık yerden yatarak bakmıyoruz çevremize.Bir kademe yükseldik.Bir bebeğin büyümesinin dönüm noktaları oturması, dişinin çıkması, emeklemesi, yürümesi, konuşması, tuvaletini söylemesiymiş..Bizde bir bayram havası eşliğinde yaşamaya başladık bu güzellikleri darısı daha nicelerine.. 

Karya oturuyor YAŞASIN!!

13. FOTODA KIZIM NASIL MUTLU

Sabahın erken saatleri anne kalkmış Urla’da sabah keyfi yaparken Karya dedesi ile birlikte mucuk mucuk modunda.. Üst kattan gelen ses ” Ahh kızııımmm babanı mı özledin??” Pardon yanlış duydum sanırım. Aynı ses tekrar eder ” Kuzum benimm… Cansellll bak  Karyacık babasını özlemiş”.. Saniyesinde ne olduğunu anlamak için üst kata fırladım.. Hayırdır babacım dememe kalmadan bizimki dudaklarını büzüp büzüp bııbaaaa baaaa buuu baaaaaa diyerek çıkardığı sesler sonrasında kikir kikir gülüyor..  Dedede sanki Karya her gün konuşuyormuş gibi minik kızımla sohbet ediyor.. Biz bebeklere uzaydan gelmiş muamelesi yaparken dedemiz her şeyi doğal algılayıp Karya da babasını özlemiş bak havasındaydı.. Elimizde telefon hemen büyük haberi babamıza verdik.. Hatta zorla ahizeyi minişin ağzına tutup babamızında duyması için ”Bıbaaaa” larımızı söyletmeye çalışsam da sonradan anladım ne kadar komik duruma düştüğümü ve Karya’nın suratıma şaşkın şaşkın bakıp annem yine bir tuhaf oldu daha neler görecez bakalım bakışlarını..

5 ay sonunda doktor teyzemiz Karya’nın artık meyva suyu ve su içmesinin startını verdi. 6 Haziran itibari ile kızım Elma suyu ve SU!! ile tanıştı.. Büyük gün.. Anne sütüne ek olarak yaz sıcağında serin serin su..Şapur şupur içeceğini düşündüğüm su ile ne yazık ki ilişkimiz çok da sevgi dolu başlamadı turşu suyu içercesine ekşitti suratını ilk içişte Karya..Günler geçtikçe alıştı ama anne sütünün yerini hiç bir şey almayacak gibi görünüyor.Zaten almasını istediğimde pek yok.Hatta daha ötesi çok da hoşuma gidiyor bu durum. Bencilce ama hissettiğim tam da bu. Üretimde bir problem olmadığına göre  4 gün sonra elma suyuna ek olarak armut suyu ve 15 Haziran’da erik suyu… Ne kadar kolaymış oysaki tek besin .. Hayat bundan sonra biraz daha zorlaşacak gibi görünüyor.. Meyva cam rendede rendelenir tülbentten süzülür ve yeterli miktara ulaşınca Karya ile savaşılır   10 gün sonra meyva suyu yerini meyva püresine bırakacak.. bırakmalı.. amaa bakalım Karya bunu kabul edecek mi hep birlikte göreceğiz. 7.ay içinde kahvaltımız, sebze çorbamız ve evde mayalanmış yoğurtta listeye girecek sanırım. Katı gıda konusunda inanılmaz heyecanlı olan ben 7.ay detaylarını doktorumuza sorduğumda prematüremisin sen söylemi ile başbaşa kaldım.

Bir doktor kontrol sonrası daha Urla’ya yolculuk başlıyor. Yine aşı ve yine huysuz Karya. Bir de üstüne bavul hazırlama telaşımda girince işin içine tam cümbüş yaşadık kızımla birlikte.Günün bir yarısında Zeyno’m koştu imdadıma diğer yarısında ise canım Demet’cim karnı burnunda oyaladı bizim miniği. En sonunda ise çareyi Karya’yı bavul içine oturtmakta buldum. Hep böyle oluyor aşıdan sonra tadı tuzu kalmıyor başka bir bebiş oluyor bizimki.Bu da normalmiş herkes öyle diyor.:) 

Dayımız geldi diye anneannemiz süper eğlenceli bir hosgeldin partisi düzenledi bahçemizde.. Hava birazcık serin olduğundan dolayı Karya’cık ve doğal olarak dolayısı ile ben olaya çok fazla dahil olamasak ta yiyecek içeçek herşey süperdi.. Tüm dostlarla birlikte pek bir eğlendik … Haziran ayında 15 günlük yıllık izin alan babamızla birlikte Seferihisar-Sığacık , Foça , Çeşme, İzmirin doyasıya tadını çıkarttık..İyi ki yaz geldi keyfimiz yerinde  

   …

Yazın ilk günlerinin tadını doyasıya çıkardığımız süper eğlenceli 2 gün yaşadık bu haftasonu..İlk gün Deniz hocamız Karya’ya hoşgeldin dedi Petek teknesinde.. Mis gibi deniz havası aldık Karya gıkını çıkarmadı .Hatta işi abartıp dümeni aldı eline uzaklara daldı gitti sanırım anne ve babasına benzeyecek deniz ve tekne sevgisiyle.. (4.foto) Dualarım kabul oldu..Bir de kızımı denize sokarsam benden mutlusu yok bu dünyada..
Pazar günü ise işbankası ve ODTÜ dostları ile Dalya’da keyif yaptık ..Yattık yuvarlandık çimlerde Karya’m toprağa bastı çimlere dokundu..Yine pek bir keyifliydi.. Keşiflerine keşif ekledi..
Her iki gün sonunda oksijen çarpması yaşadık ailecek, babamız bir yerde, Karya bir yerde, ben bir yerde dağılmış bir şekilde sızmışız Bakınız Karya’nın son fotosu!!

Abartıyorum tamam kabul o kadar da değil ama olsun bilinçli olarak dudaklar büzülüp dil şekle sokulup garip sesler çıkartmak için çaba sarfediliyor mu evet ediliyor o zaman ben de yazarım kızım dile geldi diye Son 2-3 gündür inanılmaz komik oldu kızım. Sokak kedileri kendi aralarında konuşurlar ya gece sessizliğinde hani anlayamazsınız ya kedi midir bebek midir işte aynı o sesleri çıkarıyor canım Karyam.İşin en güzel tarafı ise o kadar bilinçli olarak çıkıyor ki bu sesler. Biz ne zaman susuyoruz evde o zaman ben  de buradayım diyerek başlıyor sohbet etmeye..aaa..oooo… uuuu…ggaa.. ıııı   ve ardından da kendi çapında başlıyor kikirdemeye..

Bu arada babasının kaç haftadır merakla beklediği iki elinin üzerinde kalkıp tosbaa misali etrafı inceleme hareketini nihayet başarılı ile gerçekleştirdik. . Yatağında  dönüyor, yüzükoyun yatıp kollarının üzerinde dikiliyor ardından kitlenip kalıyor duvardaki çıkartmalarına ve dönencesine fakat yorulunca ne yapacağını hala bilemediği için başlıyor vıraklamaya..  Öpücükler içerisinde döndürüyorum onu geriye kısa bir mola için sonra hopp herşeye baştan başlıyoruz

Ne büyük zevkmiş bir yavrunun büyümesini görmek.. Hayata en baştan başladım Karya ile.. Çok zevkli çokkkk

Kızımın ilk arkadaşları Ada ve Nil kardeşler   Çok şekerler, çok güzeller, çok sevimliler..  Karya onları çok seviyor

Herkes çok mutlu dayı terhis oldu diye. Ben de ise burukluk var.. Her haftasonunu, her çarşı iznini bir kere olsun İstanbul’da gezeyim demeden, evimizde, kızımla,  bizimle birlikte geçirdiği için dayımıza çok çok teşekkürler.. Askerde olmasına sanırım en çok ben sevindim. Kızımın ilk aylarını göremeyeceğini düşünürken İstanbul şansı ile kızımın her anına tanık oldu canım kardeşim.. (çok temiz kalbi vardır onun.. çokkk)

Herkesin gözünün üzerinde olduğu Bora abimiz birden hayatında sevgi paylasımlarının ağırlığına dayanamadı ve ufak çaplı bir şiddet uygulaması yaşattı minik kızımıza. Karya’mın altını alırken  babamız, Ferhan teyze ve Tayfun amca bizimkini mıncıklarken zaten Deniz Tuna’nın varlığı ile hayatı alt üst olan Bora üstüne birde Karya’ya dayanamadı ve kızımızın suratına kocaman pişik kremi kutusunu bir çırpıda fırlatıverdi. Benim çığlığım ve Karya’nın ağlaması ile kendiside çok ürktü yakışıklı Bora’cık.. O hepimizin ilk gözağrısı …

Biz seni çokkk  seviyoruz BORA’CIMMM……

 Canım anneannem, annem ve bebeğim. Sevgimiz büyük.. 

Urla’da son haftayı büyük anne ile geçirdik.. Kardeşim babama evden kaç dördüyle aynı anda çokk zor dese de, dede pes etmedi ve hepimizle keyifli bir hafta geçirdi.  ( diye düşünüyorum

Az laf çok foto Gün be gün İzmir..