Doğumdan bu yana görüşemediğimiz amcamız bir haftalığına İstanbul’a geldi ve kızımızın teninin  kime benzediğini hep birlikte görmüş olduk.. Evettt Karya süt beyaz.. aynııııı amcası.. Yazları herkes güneşle haşır neşir olurken onlar başbaşa oturup güneşten korunma yolları ve güneşin zararlarını konuşacaklar artık Amcamız bizdeyken asker dayımız çarşı izni sayesinde Karya’yı görmeye geldi.. Böylece dayıyı, amcayı ve canımı aynı karede yakalama fırsatına erişmiş oldum..

Bal kaymak Karya ne bulursa ağzına götürüp emmeye başlıyor çıldırmış bir şekilde hırsla. Arada suratıma yapışıyor kurtulamıyorum. Tanımayan biri görse acır ve der ki  ”zavallı bebek açlıktan ne  yapacağını şaşırmış “. Tüm oyuncaklarını, battaniyelerini, parmaklarını onunu birden hatta 20 sini !!!! , bizim ellerimizi, her yeri yiyip bitiriyor. Çok komik bir surat ifadesi ile minik parmaklarını geçirip kendinden geçiyor.. İzmir fotolarından birinde yanağıma, aşağıda ise en sevdiği oyuncağına ve babişkonun eline gömülmüş hanımefendi kendinden geçerek..