Sabahın erken saatleri anne kalkmış Urla’da sabah keyfi yaparken Karya dedesi ile birlikte mucuk mucuk modunda.. Üst kattan gelen ses ” Ahh kızııımmm babanı mı özledin??” Pardon yanlış duydum sanırım. Aynı ses tekrar eder ” Kuzum benimm… Cansellll bak  Karyacık babasını özlemiş”.. Saniyesinde ne olduğunu anlamak için üst kata fırladım.. Hayırdır babacım dememe kalmadan bizimki dudaklarını büzüp büzüp bııbaaaa baaaa buuu baaaaaa diyerek çıkardığı sesler sonrasında kikir kikir gülüyor..  Dedede sanki Karya her gün konuşuyormuş gibi minik kızımla sohbet ediyor.. Biz bebeklere uzaydan gelmiş muamelesi yaparken dedemiz her şeyi doğal algılayıp Karya da babasını özlemiş bak havasındaydı.. Elimizde telefon hemen büyük haberi babamıza verdik.. Hatta zorla ahizeyi minişin ağzına tutup babamızında duyması için ”Bıbaaaa” larımızı söyletmeye çalışsam da sonradan anladım ne kadar komik duruma düştüğümü ve Karya’nın suratıma şaşkın şaşkın bakıp annem yine bir tuhaf oldu daha neler görecez bakalım bakışlarını..